Search
بیماری اختلال دو قطبی

اختلال دوقطبی،مرز پنهان افسردگی و شیدایی

اختلال دوقطبی:

آیا شما هم تغییرات شدید خلق و خو را تجربه کرده اید؟

برایتان پیش آمده که برخی  از اوقات خوشحال باشید و انرژی زیادی داشته باشید و در عوض روز بعد بسیار ناراحت و افسرده باشید ؟ ایا این تغییرات خلق وخو به مدت چند هفته یا بیشتر طول کشیده است؟ ایا تغییرات خلقی باعث ایجاد مشکل در خواب، تمرکز یا انجام وظایف کاری شما شده است؟

برخی از افرادی که چنین نشانه هایی دارند معمولا مبتلا به اختلال دوقطبی هستند . این اختلال یک بیماری  حاد روحی است. در این مقاله قصد داریم اطلاعاتی را در مورد این اختلال بیان کنیم.

اختلال دو قطبی چیست؟؟

اختلال دو قطبی یک بیماری جدی مغز است. این اختلال،  جنون ادواری یا افسردگی شیدایی نیز نامیده می شود. افراد مبتلا به اختلال دو قطبی ، تغییرات غیر عادی خلقی را تجربه می کنند. برخی از اوقات، آنها بسیار خوشحال اند و انرژی بسیار زیادی دارند. این حالت معمولا دوره منیک ( جنون) نیز نامیده می شود. در برخی از مواقع نیز افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، احساس غم و ناراحتی دارند و حوصله انجام هیچ کاری را ندارد. این دوره نیز افسردگی یا دوره افسردگی نامیده می شود. البته باید به این نکته توجه داشته باشید که اختلال دو قطبی با نوسانات خلقی عادی که در همه افراد دیده می شود یکسان نیست. در این نوع بیماری معمولا نوسانات خلقی بسیار شدیدتر است و می تواند با تغییراتی در خواب، سطح انرژی و توانایی اندیشیدن همراه شود. نشانه های این اختلال بسیار شدید است و می تواند به روابط فرد آسیب بزند و آن را از انجام کارهای روزمره بازدارد. در موارد بسیار حاد، اینگونه افراد تلاش می کنند به خود یا سایر افراد صدمه بزنند . افرادی که این نوع اختلال را تجربه می کنند می توانند تحت درمان قرار گیرند.

بیماری اختلال دو قطبی

بیماری اختلال دو قطبی

چه افرادی به اختلال دوقطبی مبتلا می شوند؟

هر فردی ممکن است به این بیماری مبتلا گردد. این نوع اختلال اغلب در اواخر دوران نوجوانی و اوایل بزرگسالی آغاز می شود. اما کودکان و افراد بزرگسال مسن تر نیز ممکن است به این اختلال مبتلا شوند. این بیماری معمولا در طول زندگی به همراه فرد خواهد بود.

چرا افراد به این اختلال مبتلا می شوند؟

پزشکان در مورد دلایل ایجاد این اختلال چیزی نمی دانند اما موارد متعددی ممکن است در این بیماری دخیل باشد. ژن های خانواگی یکی از فاکتورهایی است که می تواند باعث ایجاد این اختلال گردد زیرا در برخی از مواقع اختلال دوقطبی در افراد خانواده وجود دارد. اگرچه دانستن اینکه فردی در خانواده شما به اختلال دوقطبی مبتلا بوده بسیار مهم است اما بدین معنی نیست که حتما سایر افراد به چنین بیماری مبتلا خواهند شد.  فاکتور دیگری که ممکن است در اختلال دوقطبی نقش داشته باشد ساختار مغز یا عملکرد مغز  فردی است که این اختلال را دارد. دانشمندان با انجام مطالعات و تحقیقات بیشتر به موارد بسیاری دست یافته اند. این تحقیقات می تواند در درمان بهتر به پزشکان کمک کند. همچنین تحقیقات ممکن است ابتلای یک فرد به بیماری دوقطبی را پیش بینی نماید. روزی می رسد که پزشکان قادر خواهند بود از ابتلا به چنین اختلالاتی پیشگیری کنند.

نشانه ها و علایم اختلال دوقطبی چیست؟

دوره خلقی اختلال دوقطبی شامل تغییرات غیر عادی خلق و خوی افراد به همراه تغییر در عادت های خواب، سطح فعالیت ، افکار یا رفتار است. افراد ممکن است دوره منیک، دوره افسردگی یا دوره ترکیبی را داشته باشند. یک دوره ترکیبی دارای نشانه های دوره افسردگی و منیک است. این دوره های خلقی  باعث ایجاد نشانه ها و علایمی در فرد می شوند که ممکن است  چند هفته یا بیشتر طول بکشد. در طول یک دوره نشانه های آن ممکن است هر روز دیده شود. دوره های خلقی شدید و حاد هستند. احساسات در آن شدید و قوی است و اغلب به همراه تغییرات جدی رفتاری و سطح انرژی است.

افرادی که دارای دوره منیک هستند ممکن است موارد زیر را تجربه نمایند:

  • احساس بسیار شاد یا بسیار غمگین
  • احساس پرانرژی بودن یا خسته بودن
  • مشکل در خواب
  • فعال شدن غیر عادی
  • صحبت کردن بسیار تند در مورد موضوعات بسیار مختلف
  • اشفته بودن، تحریک پذیر بودن و حساس شدن
  • احساس اینکه افکارشان به سرعت عبور می کند.
  • تفکر اینکه می توانند همه کارها را به یکباره انجام دهند.
  • انجام کارهای خطرناک همچون صرف مقدار زیادی پول یا داشتن رابطه جنسی بی پروا

افرادی که در دوره افسردگی قرار دارند ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:

  • احساس بسیار بد یا غمگین بودن
  • خواب بسیار زیاد یا بسیار کم
  • احساس لذت نبردن از هیچ چیز
  • احساس تهی و نگران بودن
  • مشکل در تمرکز
  • فراموش کردن بسیار
  • خوردن بیش از حد یا بسیار کم
  • احساس خستگی
  • مشکل در خوابیدن
  • فکر کردن به مرگ یا خودکشی

آیا فردی می تواند اختلال دوقطبی را به همراه سایر مشکلات داشته باشد؟

بله. برخی از اوقات افرادی که دارای دوره های شدید خلقی هستند ممکن است  علائم روان پریشی را نیز داشته باشند. روان پریشی بر روی افکار و احساسات  ونیز توانایی فرد در مورد درک واقعیت تاثیر می گذارد. افراد با علائم شیدایی و روانی ممکن است تصور کنند ثروتمند و مشهور هستند یا قدرت خاصی دارند. همچنین افرادی که نشانه های افسردگی و روانی را دارند ممکن است اعتقاد داشته باشند جرمی مرتکب شده اند، تمام پول خود را از دست داده اند یا اینکه زندگی آنها به کلی خراب شده است.برخی از اوقات نیز مشکلات رفتاری ممکن است با دوره های خلقی همراه شود. ممکن است فرد الکل زیادی مصرف کند یا به مصرف داروهای مخدر روی آورد . برخی از افراد ممکن است به روابط و زندگی خود آسیب برسانند. برخی نیز ممکن است در اثر این اختلال شغل خود را از دست بدهند یا مدرسه را ترک کنند.

آیا تشخیص این اختلال آسان است؟

نه خیر. برخی  از افرادی که مبتلا به این بیماری هستند ممکن است سالها بدون اینکه از وجود آن آگاه باشند با این اختلال زندگی کنند زیرا این اختلال دارای نشانه ها و علایمی است که به نظر با سایر مشکلات مشابه است. خانواده و دوستان ممکن است متوجه تغییرات و نشانه هایی شده باشند اما نمی دانند که این تغییرات بخشی از یک بیماری بزرگ تر است.پزشک نیز ممکن است فکر کند این شخص بیماری دیگر همچون اسیکزوفرنی یا افسردگی را دارد. افرادی که مبتلا به بیماری دوقطبی هستند معمولا سایر مشکلات سلامتی را نیز دارند. همین امر تشخیص را برای پزشک دشوار می سازد. نمونه ای از مشکلات شامل سوء مصرف مواد، اختلال اضطراب، بیماری تیروئید،بیماری قلبی و چاقی است.

اختلال دوقطبی چگونه درمان می شود؟

تا به امروز درمان قطعی برای اختلال دوقطبی وجود ندارد اما درمان می تواند به کنترل نشانه های آن کمک کند.  درمان ثابت و پایدار بهتر از درمان هایی است که آغاز می شود اما نیمه کاره رها می گردد. گزینه های درمانی شامل موارد زیر است:

  • درمان دارویی: انواع مختلفی از داروها وجود دارد که می تواند مفید باشد. افراد به روش های گوناگون به درمان های دارویی پاسخ می دهند بنابراین نوع دارو به نوع بیمار و شرایط او بستگی دارد. برخی از اوقات یک فرد به داروهای متعددی نیاز دارد تا بهبودی حاصل گردد. البته مصرف دارو نیز می تواند عوارضی به همراه داشته باشد. بیمار باید همیشه در مورد مشکلات خود با پزشک صحبت کند. همچنین بیمار نباید سر خود مصرف دارو را قطع نماید. قطع مصرف دارو به صورت ناگهانی خطرناک است و می تواند نشانه های اختلال را بدتر کند.
  • درمان های رواشناسی: انواع مختلفی از درمان های روانشناسی وجود دارد که فرد می تواند از آنها استفاده کند. این نوع درمان به فرد کمک می کند رفتارهای خود را تغییر دهد و زندگی اش را کنترل نماید. همچنین می توان از این نوع درمان ها برای ایجاد رابطه بهتر با خانواده یا دوستان استفاده کرد. در برخی از موارد از حضور اعضای خانواده نیز کمک گرفته می شود.
  • سایر درمان ها: برخی از افراد از درمان های دارویی یا روانشناسی بهره ای نمی برند. اینگونه افراد ممکن است درمان های الکتروشوک را امتحان کنند و نتیجه خوبی بگیرند. این نوع درمان معمولا جریان الکتریکی  سریعی را فراهم می کند که در برخی از اوقات می تواند مشکلات مغزی را تصحیح نماید. در برخی از مواقع نیز افراد به داروهای گیاهی و مکمل های طبیعی روی می آورند. مثلا مصرف چای کوهی یا اسیدهای چرب امگا 3 ممکن است مفید باشد. قبل از مصرف هر نوع مکمل دارویی با پزشک خود مشورت نمایید. دانشمندان در مورد اثرات این نوع محصولات  بر روی اختلال دوقطبی مطمئن نیستند.

داستان شخصی:

جیمز مبتلا به اختلال دوقطبی بود. داستان زندگی او را در زیر مشاهده می کنید:

چهار ماه قبل جیمز متوجه بیماری دوقطبی در خود شده بود. او به خوبی می دانست که این یک بیماری حاد و شدید است. او سالها نشانه ها و علایم اختلال را به همراه داشت اما هیچ کس نتوانسته بود وجود اختلال را در او تشخیص دهد. حالا تحت درمان است و احساس بهتری دارد.  جمیز اغلب ناراحت بود و احساس غصه می کرد. در دوران کودکی ، از رفتن به مدرسه سر باز می زد و در رختخواب می ماند و دوست نداشت آن را ترک کند. در زمان های دیگر واقعا خوشحال بود. سریع صحبت می کرد و احساس می کرد می تواند هر کاری را که دلش خواست انجام دهد. چند سال به همین منوال سپری شد اما ناگهان شرایط تغییر کرد . او شغل موفقیت آمیزی داشت. در برخی از موارد ، احساس شاد بودن و غمگین بودن می کرد. همسر و اطرافیانش دوست داشتند دلیل مشکل او را بدانند. از او سوال کردند ولی به نظر جیمز همه چیز خوب و عالی بود. چند هفته بعد ، جیمز نتوانست از رختخواب خود خارج شود. احساس بسیار بدی داشت. در نهایت همسرش او را به نزد پزشک خانوادگیشان برد و او نیز جیمز را به روانشناس ارجاع داد. بعد از صحبت های فراوان و بررسی های مختلف، پزشک وجود اختلال را تشخیص داد و تحت درمان  قرار گرفت.

اختلال دو قطبی

اختلال دو قطبی

کمک گرفتن از دیگران:

اگر نمی دانید از چه کسی کمک بگیرید، با پزشک خانوادگی خود تماس بگیرید و از او کمک بخواهید. شما می توانید از متخصصان مغز و اعصاب نیز بهره مند شوید. پزشکان اورژانس نیز می توانند در مواقع ضروری به شما کمک کنند.

چگونه  می توانم به خودم کمک کنم؟

شما می توانید با دریافت درمان های مختلف و پایبند بودن به آن به خود کمک کنید. معمولا بهتر شدن حالتان به زمان نیاز دارد و کار آسانی نیست. اما درمان بهترین روش برای ایجاد حس خوب است. در زیر برخی از ترفندها را مشاهده می کنید:

  • با یک پزشک در مورد درمان خود صحبت کنید.
  • به داروهای خود پایبند باشید.
  • برنامه منظم روزانه برای خوردن و خوابیدن داشته باشید.
  • مطمئن شوید که خواب کافی دارید.
  • نوسانات خلقی خود را بشناسید.
  • از یک دوست یا اعضای خانواده بخواهید شما را در مصرف داروها یاری کنند.
  • صبور باشید. بهبود شرایط به زمان نیاز دارد.

چگونه می توانم به فردی که دارای اختلال دوقطبی است کمک کنم؟

به او کمک کنید به یک پزشک متخصص مراجعه کند تا تشخیص درستی در مورد شرایط بیماری اش صورت گیرد.ممکن است نیاز باشد همراه او به مطب پزشک بروید. در زیر موارد مفیدی که می توانید انجام دهید را مشاهده می کنید:

  • صبور باشید.
  • فرد مورد نظر را تشویق کنید آرام و بادقت صحبت کند و گوش دهد.
  • در مورد نوسانات خلقی اطلاعات کافی داشته باشید.
  • او را در فعالیت های سرگرم کننده سهیم کنید.
  • یادآوری کنید که با درمان مناسب امکان بهبود شرایط وجود دارد.

اگر کسی را می شناسید که ممکن است به خودش اسیب برساند یا به فکر خودکشی است حتما به او کمک کنید. در زیر کارهای مفیدی که می توانید انجام دهید را مشاهده می کنید:

  • فرد را تنها نگذارید.
  • به پزشک اطلاع دهید.
  • با اورژانس تماس بگیرید.

چگونه اختلال دوقطبی می تواند دوستان و اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار دهد؟؟

زمانی که دوست یا عضوی از خانواده به بیماری دوقطبی مبتلاست، شما را نیز تحت تاثیر خود قرار خواهد داد. مراقبت از این فرد شرایط بسیار استرس زایی است. شما باید بتوانید با نوسانات خلقی و سایر مشکلات او کنار بیایید. برخی از مواقع، استرس می تواند رابطه شما با سایر افراد را محدود کند. ممکن است برای مدت زمان طولانی کار یا زمان ازاد خود را از دست بدهید. اگر از یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی مراقبت می کنید، مراقب خود نیز باشید. فردی را پیدا کنید که بتوانید با او در مورد احساساتتان صحبت نمایید. با پزشک در مورد گروه های حمایتی مشورت کنید. اگر بتوانید سطح استرس خود را کنترل کنید، کارتان بهتر پیش می رود و فرد مورد نظر نیز درمان موفقیت آمیزتری خواهد داشت.

منبع:

http://www.nimh.nih.gov/health/publications/bipolar-disorder-tr-15-3679/index.shtml




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*