Search

کلروکین فسفات Chloroquine Phosphate

موارد و مقدار مصرف

الف) پيشگيري: suppressive prophylaxis.
بزرگسالان: 300 ميلي گرم خوراكي يك بار در هفته كه از 2 هفته از تماس شروع مي‌ شود و تا 8 هفته پس از ترك منطقه آندميك ادامه پيدا مي‌ كند.
كودكان: mg/kg 5 خوراكي يك بار در هفته كه از دو هفته قبل از تماس شروع مي‌ شود (اين دوز بيشتر از 300 ميلي گرم نباشد).
اگر درمان قبل از تماس شروع نشده باشد، در مورد بزرگسالان دوز loading در 2 دوز منقسم كه 6 ساعت فاصله داشته باشند و در مورد كودكان mg/kg 10 در 2 دوز منقسم كه 6 ساعت فاصله داشته باشند، شروع مي‌ شود.

ب) درمان حمله حاد مالاريا.
بزرگسالان: 600 ميلي گرم خوراكي سپس 300 ميلي گرم خوراكي پس از 8-6 ساعت. براي دو روز بعدي 300 ميلي گرم به صورت تك دوز خورده شود.
كودكان : mg/kg 10 خوراكي براي شروع سپس mg/kg 5 بعد از 6 ساعت ، دوز سوم mg/kg 5، 24 ساعت پس از دوز اول و دوز چهارم mg/kg 5، 36 ساعت پس از دوز اول مي‌ باشد. حداكثر دوز در 24 ساعت بيشتر از mg/kg 10 نباشد.

پ) آميبياز خارج روده اي.
بزرگسالان: مصرف خوراكي، به مقدار mg/kg 600 به مدت دو روز ، ‌و سپس mg/kg 300 به مدت 3-2 هفته درمان معمولاً با يك داروي آميب كش روده‌اي مؤثر همراه است.

ت) آرتريت روماتوئيد.
بزرگسالان: مقدار mg/day 150 همراه با وعده غذاي شب مصرف مي‌ شود.

ث) لوپوس اريتماتوز.
بزرگسالان: مقدار mg/day 150 همراه با وعده غذاي شب مصرف مي‌ شود.
بعد از پس رفت ضايعه، مقدار مصرف بايد به طور تدريجي طي چندين ماه كاهش يابد.

موارد منع مصرف و احتياط

در بيماران با بيماري كبدي، كمبود گلوكز 6- فسفات دهيدروژناز، الكليسم يا همراه با ساير داروهاي هپاتوتوكسيك با احتياط مصرف شود.
ممكن است پسوريازيس يا پورفيري را تشديد كند.
رتينوپاتي برگشت ناپذير با درمان طولاني مدت يا دوز بالاي دارو اتفاق مي‌ افتد.
در صورت ايجاد اختلال در ميدان بينايي، اختلال شنوايي يا ضعف عضلاني در طول دوره درمان، دارو را قطع كنيد.
در بيماران با سابقه اختلالات شنوايي و تشنج با احتياط مصرف شود.

عوارض جانبي

اعصاب مركزي: سردرد خفيف و گذرا، تحريك رواني، تشنج.
قلبي ـ‌ عروقي: كمي فشار خون، تغييرات EKG، كارديوميوپاتي، بلاك AV.
پوست: بثورات شبه ليكن پلان، تغييرات رنگدانه‌اي مخاطي و پوستي بثورات پوستي چند شكلي، از دست دادن مو.
چشم، گوش، حلق و بيني: اختلالات بينايي، مسموميت گوشي.
دستگاه گوارش: بي اشتهايي، كرامپهاي شكمي، اسهال، تهوع، استفراغ.
خون: آگرانولوسيتوز، كم خوني آپلاستيك.

مسموميت و درمان

تظاهرات باليني: (ممكن است طي 30 دقيقه بعد از مصرف دارو بروز كنند) سردرد، ‌خواب آلودگي، تغييرات بينايي، كلاپس قلبي ـ عروقي، ‌تشنج، و به دنبال آن ايست قلبي و تنفسي.
درمان: شامل درمان علامتي است. معده را با واداشتن بيمار به استفراغ و يا شستشو تخليه كرده و به دنبال آن تجويز ذغال فعال حداقل به مقدار پنج برابر داروي مصرف شده طي 30 دقيقه بعد از مصرف آن مي‌ تواند مؤثر باشد.
مصرف باربيتوراتهاي بسيار كوتاه اثر ممكن است در كنترل تشنج مؤثر باشد. لوله گذاري ممكن است لازم باشد. دياليز صفاقي يا تعويض خون ممكن است مفيد باشد. مصرف مايعات زياد و اسيدي كردن ادرار ، ‌بعد از مرحله حاد، مؤثر است.

تداخل دارويي

مصرف همزمان اين دارو با كائولين يا نمكهاي منيزيم و آلومينيوم ممكن است جذب كلروكين را كاهش دهد. بين مصرف اين داروها 4-2 ساعت فاصله بدهيد. مصرف همزمان با سايمتيدين ممكن است كليرانس و متابوليسم كلروكين را كاهش دهد. بيمار را از نظر سميت بررسي كنيد و دوز كلروكين را در صورت لزوم كاهش دهيد.
در استفاده توام با واكسن هاري، ممكن است با پاسخ آنتي بادي تداخل ايجاد شود.
تماس با آفتاب ممكن است درماتوز ناشي از آفتاب را بدتر كند. از تماس زياد با آفتاب خودداري كنيد.

مکانيسم اثر

اثر ضد مالاريا: كلروكين با پيوند به DNA، در ساخت پروتئين تداخل مي‌ كند. اين دارو پلي مرازهاي DNA و RNA را نيز مهار مي‌ كند.
اثر آميب كش: مكانيسم اين اثر دارو مشخص نشده است.
اثر ضد التهاب: مكانيسم اين اثر دارو، مشخص نيست؛ ممكن است كلروكين با اثرات هيستامين و سروتونين مقابله كرده و يا جلوگيري از تبديل اسيد آراشيدونيك به پروستاگلاندين، باعث مهار اثرات پروستاگلاندين شود.اين دارو از کموتاكسي لوكوسيتهاي چند هسته‌اي، ماكروفاژها، و ائوزينوفيلها نيز جلوگيري مي‌ كند.
طيف اثر كلروكين شامل شكلهاي اريتروسيتي غير جنسي پلاسموديوم مالاريه، پلاسموديوم اووال، پلاسموديوم ويواكس، و بسياري از گونه‌هاي پلاسموديوم فالسيپارم، و آنتامبا هيستوليتيكا است.

فارماكوكينتيك

جذب: به آساني و تقريباً به طور كامل از دستگاه گوارش جذب مي‌ شود.
پخش: حدود 55 درصد به پروتئينهاي پلاسما پيوند مي‌ شود. در اريتروسيتها، ‌كبد، طحال، كليه‌ها، قلب، و مغز تجمع يافته و به طور قوي به سلولهاي حاوي ملانين پيوند مي‌يابد.
متابوليسم: حدود 30 درصد از داروي مصرف شده در كبد به مونو دزاتيل كلروكين و بي دزاتيل كلروكين تبديل مي‌ شود.
دفع: حدود 70 درصد از داروي مصرف شده به صورت تغيير نيافته از طريق كليه‌ها و داروي جذب نشده از طريق مدفوع دفع مي‌ شود. مقدار كمي از آن ممكن است چندين ماه بعد از قطع مصرف در ادرار ديد