Search
سفازولین

سفازولین|Cefazolin

موارد مصرف سفازولین

مقدار مصرف سفازولین

عفونت‌هاي شديد تنفسي، مجاري ادراري – تناسلي، پوست، بافت نرم، استخوان و مفاصل؛ مجاري صفراوي، سپتي سمي، آندوکارديت ناشي از ارگانيسم‌هاي حساس، پيشگيري از عفونت ‌هاي جراحي، جراحي کثيف.
بزرگسالان: مقدار 250 ميلي گرم هر هشت ساعت تا يک گرم هر هشت ساعت تزريق عضلاني يا وريدي مي‌ شود.
حداکثر مقدار مصرف بزرگسالان 12 گرم در روز در شرايط مخاطره آميز است.
کودکاني که بيش از يک ماه سن دارند: 25 تا 100 ميلي گرم/کيلوگرم به صورت عضلاني يا وريدي روزانه در دوزها ي منقسم هر 8 ساعت.
مقدار مصرف در نارسايي کليه: مقدار مصرف يا فواصل زماني مصرف با يد بر اساس ميزان نارسايي کليوي، شدت عفونت، حساسيت ارگانيسم و سطح سرمي دارو تنظيم گردد. دارو به وسيله همودياليز قابل برداشت مي‌ باشد، بنابراين بيماراني که تحت همودياليز قرار مي‌ گيرند، احتياج به تنظيم دوز دارو دارند.

موارد منع مصرف سفازولین

موارد منع مصرف: تنظيم دوز در بيماران با اختلال عملکرد کليه ضروري مي‌ باشد.
استفاده طولاني مدت از دارو باعث ايجاد عفونت ثانويه مي‌ شود.
در بيماران با سابقه حساسيت به پني سيلين به ويژه واکنش‌هاي با واسطه IgE (مانند آناف يلاکسي، آنژيوادم، کهير) با احتياط مصرف شود.
مصرف دارو ممکن است، کوليت به دنبال مصرف آنتي بيوتيک يا کوليت ثانويه به کلستريديوم ديفيسيل ايجاد کند.

عوارض جانبي سفازولین:

قلبي ـ عروقي: فلبيت، ترومبوفلبيت (در اثر تزريق وريدي).
پوست: بثورات ماکولي پاپول ي و ار يتماتوز، کهير، درد، سفتي، آبسه‌هاي غيرعفوني، پوست اندازي در محل تزريق، خارش، سندرم استيون – جانسون.
دستگاه گوارش: کوليت سودوممبران، تهوع، بي اشتهايي، استفراغ، اسهال، التهاب زبان، اختلال گوارشي، کرامپ‌هاي شکمي، خارش مقعد، کانديداي دهاني، کانديديازيس.
خون: نوتروپني، لکوپني، ائوزينوفيلي، ترومبوسيتوپني.
ساير عوارض: واکنش‌هاي حساسيت مفرط (آنافيلاکسي و بيماري سرم ).

مسموميت و درمان با سفازولین

تظاهرات باليني: حساسيت مفرط با منشاء عصبي – عضلاني و تشنج ناشي از غلظت زياد اين دارو در CNS.
درمان: سفازولين را مي‌ توان با همودياليز از بدن خارج نمود.

تداخل دارويي سفازولین

پروبنسيد براي ترشح لوله‌اي در کليه‌ها، با سفالوسپورينها رقابت مي‌ کند و بنابراين، دفع کليوي اين داروها را مهار مي‌ کند. درنتيجه، مصرف همزمان پروبنسيد با اين دارو ممکن است موجب افزايش غلظت و طولاني شدن وجود دارو در سرم شود. بيمار به طور مرتب مانيتور شود.
مصرف همزمان اين دارو با داروهايي که باعث مسموميت کليوي مي‌ شوند (وانکومايسين، کليستين، پلي ميکسين B و آم ينوگليکوزيدها)، يا مدرهايي که در قوس هنله اثر مي‌ کنند، خطر مسموميت کليوي را افزايش مي‌دهد. بيمار به طور مرتب مانيتور شود.
مصرف همزمان با داروهايي که اثر باکتريوستاتيک دارند (تتراسيکلينها، اريترومايسين يا کلرامفنيکل) ممکن است از فعاليت باکتري کش اين دارو جلوگيري کند. از استفاده همزمان خودداري شود.

تاثیر سفازولین :

اثر ضد باکتري: سفازولين عمدتاً يک داروي باکتري کش است ، ولي ممکن است اثرات باکتريوستاتيک نيز داشته باشد. ميزان فعاليت اين دارو به نوع ارگانيسم، ميزان نفوذ در بافت، مقدار مصرف دارو و سرعت تکثير ارگانيسم بستگي دارد. سفازولين به پروتئينهايي که محل اتصال پني سيلين است، پيوند مي‌ يابد و بدين طريق، ساخت ديواره سلولي باکتري را مهار مي‌ کند.
سفازولين بر اشريشياکلي، آنتروباکترياسه، هموفيلوس آنفلوانزا، کلبسيلا، پروتئوس ميرابيليس، استافيلوکوکوس، استرپتوکوکوس پنومونيه و استرپتوکوک (گروه A بتاهمول يتيک) مؤثر است.

فارماكوكينتيك:

جذب: از دستگاه گوارش به خوبي جذب نمي‌ شود و بايد از راه تزريقي تجويز گردد.
پخش: در اکثر بافت‌ها و مايعات بدن، مانند کيسه صفرا، کبد، کليه‌ها، استخوان، خلط؛ صفرا، مايع سينوويال و صفاق، به طور گسترده انتشار مي‌ يابد. نفوذ اين دارو به مايع مغزي – نخاعي (CSF) بسيار کم است. از جفت عبور مي‌ کند. حدود 86-74 درصد آن به پروتيئن پيوند مي‌ يابد.
متابوليسم: متابوليزه نمي‌ شود.
دفع: عمدتاً به صورت تغيير نيافته از راه ادرار و از طريق ترشح لوله‌اي در کليه و فيلتراسيون گلومرولي دفع مي‌ شود. مقدار کمي از آن در شير مادر ترشح مي‌ شود. نيمه عمر حذف آن حدود 2-1 ساعت در بيماران داراي عملکرد طب يعي کليوي، و 50-12 ساعت در بيماران مبتلا به بيماري‌هاي بسيار پيشرفته کليوي است. با همودياليز يا دياليز صفاقي مي‌توان سفازولين را از بدن خارج نمود.

اشكال دارويي سفازولین :

Injection, powder: 50,500 mg, 1g
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: سفالوسپورين نسل اول.
طبقه‌بندي درماني: آنتي بيوتيک.
طبقه‌‌بندي مصرف در بارداري: رده B

ملاحظات اختصاصي

علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامي سفالوسپور ينها، رعايت موارد زير نيز توصيه مي‌ شود:
مقدار دوزاژ روزانه جهت تزريق عضلاني و ور يدي يکسان است و به حساسيت ارگانيسم و شدت عفونت بستگي دارد.
الکتروليت‌هاي بيمار بررسي شود.
هر يک گرم سفازولين سديم حاوي دوميلياکي والان سديم است که اين نکته بايد در بيماراني که محدوديت مصرف سديم دارند، مورد توجه قرار گيرد.
به منظور تهيه محلول سفازولين براي تزريق عضلاني، دو ميلي ليتر آب استريل تزريقي، آب باکتريوستاتيک با محلول 9/0 درصد کلرور سديم تزريقي به هر ويال 250 ميلي گرمي يا 500 ميلي گرمي و 5/2 ميلي ليتر به هر ويال يک گرمي اضافه مي‌ گردد تا به ترتيب غلظت‌هاي mg/ml 125 ، mg/ml 225 و mg/ml 330 به دست آيد.
تزريق عضلاني سفازولين کمتر از ساير سفالوسپورينها دردناک است. اين تزريق بايد به صورت عميق و در عضلات بزرگ مانند گلوتئوس انجام شود.

مصرف سفازولین در در كودكان : سفازولين در کودکان مصرف شده است. با اين وجود، بي ضرري مصرف آن در کودکان کوچکتر از يک ماه ثابت نشده است.

مصرف سفازولین در شيردهي: بي ضرري مصرف سفازولين در شيردهي ثابت نشده است. بنابراين، مصرف اين دارو در مادران شيرده بايد با احتياط همراه باشد.

اثر بر آزمايشهاي تشخيصي

سفازولين به طور کاذب موجب افزايش غلظت کراتينين ادرار يا سرم (در صورت اندازه گيري از طريق واکنش Jaffe) مي‌شود.
سفازولين نتيجه آزمون کومبس را نيز مثبت مي‌ کند و ممکن است به صورت کاذب موجب مثبت شدن نتايج آزمايش قند ادرار به روش سولفات مس (واکنشگر بنديکت يا Clinitest) شود.
ممکن است سطح AST، ALT، ALP و بيلي روبين، GGT و LDH افزايش پيدا کند. ممکن است تعداد ائوزينوفيل افزايش و تعداد نوتروفيل، گلبول‌هاي سفيد و پلاکتها کاهش پيدا کند.




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*