Search
سفیکسیم cefixime

سفیکسیم Cefixime

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
اوتيت مياني، برونشيت حاد، تشديد حاد برونشيت مزمن، فارنژيت، تونسيليت، عفونت بدون عواقب مجاري ادرار ناشي از اشريشياكلي و پروتئوس ميرابيليس؛ سوزاك بدون عواقب.
بزرگسالان: ابتدا mg/day 400 در 2-1 مقدار منقسم، و براي سوزاك بدون عواقب 400 ميلي گرم به صورت مقدار واحد تجويز مي‌ شود.
كودكان بزرگتر از 6 ماه: مقدار mg/kg/day 8 در 2-1 مقدار منقسم تجويز مي‌ شود.

مكانيسم اثر
اثر ضد باكتريايي: سفيكسيم عمدتاً باكتريوسيد است. اين دارو با پيوند به پروتئينهاي پيونديابنده به پني سيلين در ديواره سلولي باكتريايي اثر خود را اعمال مي‌ كند، و در نتيجه ساخت ديواره سلولي را مهار مي‌ كند. اين دارو در درمان اوتيت مياني ناشي از هموفيلوس آنفلوآنزا (توليد كننده و غير توليد كننده پني سيليناز)، موراكسلا (برانهاملا) كاتاراليس (كه توليد كننده پني سيليناز است )، و استرپتوكوكوس پيوژنز استفاده مي‌ شود. مقاومت بالاي دارويي گزارش شده است. سفيكسيم در درمان برونشيت حاد و تشديد حاد برونشيت مزمن ناشي از استرپتوكوكوس پنومونيه و هموفيلوس آنفلوآنزا (توليد كننده و غير توليد كننده پني سيليناز) فارنژيت و تونسيليت ناشي از استرپتوكوكوس پيوژنز، و عفونت بدون عواقب مجاري ادرار ناشي از اشريشياكلي و پروتئوس ميرابيليس تجويز مي‌ شود.

موارد منع مصرف و احتياط:
تداخل دارويي
ساليسيلاتها ممكن است غلظت سرمي سفيكسيم را افزايش دهند.
تداخل دارويي:
اثر بر آزمايشهاي تشخيصي
سفيكسيم ممكن است سبب حصول نتايج مثبت كاذب در آزمونهاي گلوكز ادرار با استفاده از سولفات مس (واكنش بنديكت يا Clinitest) شود؛ براي انجام اين آزمون، بايد از آزمون گلوكز اكسيداز (Clinistix يا Tes Tape) استفاده شود. سفيكسيم ممكن است موجب حصول نتايج مثبت كاذب براي كتونهاي ادراري با استفاده از نيتروپروسايد شود. نتايج مثبت كاذب آزمون كومبس مستقيم با ساير سفالوسپورينها مشاهده شده است.

مکانيسم اثر:
فارماكوكينتيك
جذب: حدود 50-30 درصد دارو بعد از مصرف خوراكي جذب مي‌ شود. شكل سوسپانسيون دارو غلظت سرمي بالاتري از شكل قرص آن ايجاد مي‌ كند. غذا جذب را به تأخير مي‌ اندازد، اما مقدار تام جذب را تحت تأثير قرار نمي‌ دهد.
پخش: به طور گسترده انتشار مي‌ يابد. حدود 65 درصد به پروتئينهاي پلاسما پيوند مي‌يابد.
متابوليسم: حدود 50 درصد متابوليزه مي‌ شود.
دفع: عمدتاً از طريق ادرار دفع مي‌ شود. نيمه عمر دفع دارو در بيماران داراي كليه سالم 4-3 ساعت است. در بيماران دچار بيماري كليوي مراحل نهايي ، نيمه عمر ممكن است به 5 /11 ساعت برسد.

فارماكوكينتيك:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به اين دارو يا ساير سفالوسپورينها.
موارد احتياط: اختلال كار كليه.

اشكال دارويي:
اشكال دارويي:
Tablet: 200, 400mg
Capsule: 200, 400mg
Powder, For Suspension: 100 mg/5ml
Powder, For Suspension (Sachet): 50,100mg

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندي فارماكولوژيك: سفالوسپورين نسل سوم.
طبقه‌بندي درماني: آنتي بيوتيك.
طبقه‌بندي مصرف در بارداري: رده B

ملاحظات اختصاصي
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامي سفالوسپورينها، رعايت موارد زير نيز توصيه مي‌ شود.
سفيكسيم اولين داروي خوراكي فعال از نسل سوم سفالوسپورينها است كه به صورت مصرف يك بار در روز تجويز مي‌ شود.
سازندگان سفيكسيم توصيه مي‌ كنند كه به هنگام درمان اوتيت مياني نبايد قرصها جايگزين سوسپانسيون شوند.
بيماران مبتلا به اسهال ناشي از آنتي بيوتيك از نظر كوليت سودوممبران ناشي از رشد بيش از حد كلوستريديوم ديفيسل ارزيابي شوند. موارد خفيف معمولاً به قطع مصرف دارو پاسخ مي‌ دهند. در موارد متوسط تا شديد ممكن است تجويز مايعات، الكتروليت، و مكمل پروتئين ضروري باشد. وانكومايسين خوراكي داروي انتخابي براي درمان كوليت سودوممبران ناشي از كلوستريديوم ديفيسل است.
واكنشهاي حساسيت مفرط حاد فوراً درمان شود. اقدامات اورژانس، مانند كنترل راه هوايي، آمينهاي تنگ كننده عروق، اپي نفرين، اكسيژن، آنتي هيستامينها و كورتيكواستروئيدها ممكن است ضروري باشد.
بعضي از سفالوسپورينها ممكن است سبب بروز حملات تشنجي شوند، بخصوص در بيماران دچار نارسايي كليوي كه مقادير تام درماني را مصرف مي‌ كنند. در صورت بروز حملات تشنجي بايد مصرف دارو قطع و درمان با داروهاي ضد تشنج شروع شود.

نكات قابل توصيه به بيمار
هر اثر نامطبوعي مانند خارش، بثورات پوستي، يا اسهال شديد را اطلاع دهيد؛ اسهال شايعترين عارضه گوارشي دارو است.
سوسپانسيون خوراكي تا 14 روز بعد از تهيه قابل مصرف است و نيازي به نگهداري آن در يخچال نيست.

مصرف در كودكان: ميزان بروز عوارض گوارشي در كودكاني كه از سوسپانسيون اين دارو مصرف مي‌ كنند مشابه بزرگسالاني است كه از قرص استفاده مي‌ كنند.

مصرف در شيردهي: انتشار دارو در شير مادر مشخص نيست. قطع شيردهي به هنگام درمان با سفيكسيم در نظر گرفته شود.

عوارض جانبي
اعصاب مركزي: سردرد، سرگيجه.
دستگاه گوارش: ‌اسهال، مدفوع آبكي، درد شكم، تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، نفخ، كوليت سودوممبران.
ادراري ـ‌ تناسلي: خارش ناحيه تناسلي، واژينيت، كانديدياز تناسلي، افزايش گذرا در غلظت BUN و كراتينين سرم.
خون: ترومبوسيتوپني، لكوپني، ائوزينوفيلي.
پوست: خارش، بثورات پوستي، كهير، اريتم مولتي فرم، سندرم استيونس ـ‌ جانسون.
ساير عوارض: تب دارويي، افزايش گذراي آنزيمهاي كبدي، واكنشهاي حساسيت مفرط (بيماري سرم، آنافيلاكسي).

مسموميت و درمان
درمان: پادزهر خاصي براي آن وجود ندارد. لاواژ معده و درمان حمايتي توصيه شده است و دياليز صفاقي و همودياليز به ميزان قابل توجهي مؤثر هستند.
مطالعات بر روي افراد داوطلب بعد از مصرف مقدار واحد دو گرم سفيكسيم اثرات نامعمولي نشان نداده است.




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*