Search
Psychological factors in the abuse of tramadol

عوامل روانشناختی در مصرف ترامادول

 Psychological factors in the abuse of tramadol

مقاله حاضر نتایج تاثیر عوامل روانی در رفتار مصرف ترامادول را ارائه می دهد.

برخی گزارشات نشان می دهد  ترامادول، که یک ضد درد بسیار موثر در دردهای حاد و مزمن است ، به عنوان ماده مخدر و اعتیاد آور استفاده می شود؛ این گزارشات حاکی ازآن است که خطر سوء  مصرف ترامادول در صورتی که مصرف کننده پیشینه اعتیاد به سایر مخدرها را نیز داشته باشد، افزایش می یابد.

در این مقاله بر فاکتورهای اجتماعی روانی مرتبط با سوء مصرف دارو تاکید شده و همچنین به دستورالعمل هایی که می توانند مصرف این دارو را به عنوان یک مسکن قوی در کنترل درد تنظیم کند، ارجاع داده شده است.

گزارشات کیفی بسیاری درباره پدیده سوء مصرف ترامادول موجود است؛ برخی موارد بالینی نشان می دهد که بیماران مبتلا به دردهای مزمن ممکن است نسبت به ترامادول دچار مقاومت و وابستگی شوند حتی زمانی که ترامادول در دوزهای درمانی تجویز می شود.

در اکثر ارزیابی ها عواملی از جمله از دست دادن کنترل در مصرف و استفاده اجباری از این دارو یافت می شود. اکثر بیماران مکررا اختلالات روانی از خود بروز می دهند که این اختلالات احتمالا احساس درد را تحت تاثیر قرار می دهند.

برطبق نظر نویسندگان مختلف ، بیماران مبتلا به پاتولوژی مزمن دردناک؛ ترس، خشم ، افسردگی و اضطراب را به ویژه در آغاز علائم تجربه می کنند. همچنین این احساسات هنگامی که استقلال عملکردی به واسطه نوع پاتولوژی یا درد مزمن  از دست می رود نیز آشکار می شوند.

شدت بیماری نیز تاثیر منفی دارد؛ احساس انزوای اجتماعی و احساس ناشی از عدم توانایی در انجام فعالیت هایی که بخشی از زندگی بیمار می باشند نیز منجر به ایجاد احساس نقص شده که بایستی در طول درمان بررسی شوند. کیفیت زندگی نیز تا حدود زیادی به درک و تفسیر شخصی از بیمارمبتلا  بستگی  خواهد داشت.

ترامادول در سال 1995 به عنوان داروی ضد درد معرفی شدو این طور برآورد شد که خطر سوء مصرف آن بسیار کم است اما مطالعات بعدی نشان داد که  در جمعیت دارای ریسک فاکتورها، سوء مصرف این ماده مخدر افزایش یافت.

سوء مصرف مکرر یک ماده٬ مشارکت اجباری در انجام یک رفتار تلقی می شود که به طور مستقیم یا غیر مستقیم  حالات درونی فرد را تغییر داده به طوریکه فرد پس از مصرف ماده به سرعت نیاز به کمک پیدا میکند.رفتارهای اعتیادآور از طریق مدل های متنوعی تشریح می شوند در واقع  این مدل ها براساس اتیئولوژی بیماری و اصلاح رفتارهای اعتیادآورمی باشند.

عوامل اصلی اعتیاد به یک ماده مخدر به شرح زیر می باشند:

ماده مخدر: ظرفیت ماده مخدر یا رفتاری که به عنوان یک تقویت کننده مثبت عمل می کنند.
مقاومت مشروط: که با کاهش تاثیر ماده مخدر یا رفتار و با توجه به وجود سیگنال های محیطی که تاثیر آن را کاهش می دهند،ایجاد می شود.
وابستگی جسمی و روانی: مصرف مداوم منجر به وابستگی جسمی و روانی و یا فقط وابستگی روانی می شود.
تقابل موثر: ماده یک حالت اولیه  از شادی و سرخوشی ایجاد کرده که سپس این حالت به بیقراری تبدیل می شود.
قابلیت ماده: ماده این قابلیت را دارد که به عنوان یک محرک قوی عمل کند.
حالات هیجانی: این حالات به دلیل شدت عوارض عمومی ناشی از استرس و اضطراب حاصل ازمصرف  ماده مخدرو به شکل فاکتورهای منفی بوجود می آیند.

نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که:

درصد بالایی از جمعیت مورد مطالعه، سطح متوسط تا بالایی از درد را گزارش کردند. به طور کلی، تداوم علائم دردناک ، سبب می شودکه مصرف کننده  در پی اقداماتی – معمولا  دارویی –  برای   خلاصی از این علائم برآید؛ در این حالت بعضی از مصرف کنندگان تمایل به مصرف دوزهای بالاتر از ترامادول بدون مشورت و تجویز متخصص را دارند.

100% پاسخ دهندگان از مصرف سایر داروها در ترکیب با داروهای کنترل کننده درد گزارش دادند که نمایانگر تمایل این دسته افراد به مصرف چندین ماده مخدر است. با توجه به اطلاعات جمع آوری شده، اکثر افرادی که ترامادول مصرف می کردند سابقه  مصرف مواد مخدر دیگر را نداشتند.

47.5% از شرکت کنندگان در این مطالعه، خاطر نشان کردند که به دلیل عواقب ناشی از اعتیادشان، نزدیکانشان آنها را کمتر درک کرده و از حمایت کمی برخوردار بودند .

درصد قابل توجهی از افراد مورد مطالعه (80%) نیز اظهار داشتند که  هزینه مراحل بیماری و درمان بسیار قابل توجه بوده است.

80% شرکت کنندگان استرس روزانه را به عنوان فاکتوری موثر در مصرف مواد دانستند ؛ اکثر افراد شرکت کننده در این مطالعه که دارای بیماری های مزمن دردناک نیز هستند تجربه دو یا چند بحران غم انگیز در زندگیشان را داشته اند.افسردگی یک فاکتور غالب در رفتار سوء مصرف مواد می باشد.
80% افراد افزایش دوز ترامودل به منظور رسیدن به اثرمد نظر را ضروری می دانستند. به علاوه همزمان با مصرف داروها به صورت فردی، نسخه نیز تجویز می شود. داده ها حاکی از آن است که تعداد قابل توجهی از مصرف کنندگان ترامادول، اغلب به دوز بالاتری نیاز دارند.

درصد بالاتری از افراد نیز در تلاش برای کاهش یا قطع مصرف ترامادول بودند. اکثر افرادی که مورد مصاحبه قرار گرفتند بر این باور بودند که در مواردی اقدام به ترک یا تعلیق مصرف دارو کرده اند به علاوه ادعا  داشتند که مایلند تا میزان تجویزدر تعطیلات آخر هفته کاهش یابد.

دربرخی مصاحبه شوندگان احساس گناه به دلیل وابستگی به ترامادول مشخص بود. همچنین افراد شرکت کننده در مصاحبه گفتند که گاهی در نبود ماده مخدر احساس نگرانی و ناامنی می کرده اند.

تمایل غیرقابل کنترل در برابر مصرف ترامادول، در اکثر بیماران دیده نشد.پس از قطع یا کاهش دوز  ترامادول، در درصد زیادی از افراد سه علامت که مرتبط با ترک بود مشاهده شد.

ترجمه: دانشنامه پزشکی



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*