Search

مسافرت با یک کوله پشتی

Travel-backpack

مدت ها بود که هوای سفر به سرم زده بود. بخشی از فعالیت روزانه ام شده بود ورق زدن صفحه آگهی روزنامه ها، درآوردن قیمت از بین صفحه های وب یا تماس گرفتن با شماره هایی که هر روز از آژانس های مختلف به شماره بخت برگشته من پیامک می شد.
ولی آنقدر شرایط را برای خودم سخت جلوه می دادم که دست آخر بر می گشتم به خانه اول و از رفتن به سفر پشیمان می شدم. اوضاع به همین منوال می گذشت و شرایط برای من نه تنها بهبود پیدا نمی کرد بلکه احساس می کردم روز به روز هم  همه چیز در حال بدتر شدن است.
یک روز که واقعا برایم غیرقابل تحمل شده بود و از شهر و اداره و همه دنیای اطرافم خسته شده بودم، به خودم گفتم، آخر تا کی باید به این رویه ادامه داد و جلو رفت؟! تصمیم خودم را گرفتم و دست به کار شدم و به خودم قول دادم به هیچ چیز غیر از رفتن فکر نکنم.

توی اینترنت با یک جست وجو و تامل چند دقیقه ای، چندین روستای خوش آب و هوای نزدیک به تهران را مشخص کردم. گوشی را برداشتم و با یکی دوتا از دوستانم تماس گرفتم و آنچه را که در ذهنم بود برای آنها هم توضیح دادم و با موافقت آنها و مشخص کردن یکی از همان مکان ها، قرار آخر هفته را برای یک مسافرت یک روزه گذاشتم.
مقصد، روستای «شهرستانک» بود که حدود ۹۰ کیلومتری از تهران پر دود و دم فاصله داشت. برداشتن وسایل مورد نیاز مثل غذا، آب، میوه و تنقلات را بین خودمان تقسیم کردیم و برای ساعت شش صبح قرار حرکت گذاشتیم.
وقتی از خانه بیرون آمدم، آن قدر ذوق زده بودم که وزن کوله پشتی را که امروز بر خلاف روزهای کاری سنگین تر هم شده بود، حس نمی کردم.
من آن قدر سفر کردن را برای خودم سخت کرده بودم که به طور کلی آن را کنار گذاشته بودم ولی همین سفر یک روزه و کوتاه، آغازی شد برای همیشه و الان حدود سه سالی است که از آن سفر می گذرد و این موضوع دست کم ماهی یک بار تکرار می شود و نتیجه اش هم این است که برای ادامه کار و زندگی بسیار پرانرژی می شوم و راحت تر می توانم زندگی روزمره را بگذرانم و شادتر زندگی کنم.

راستش من هنوز گاهی شیرینی سفر سه سال گذشته را با خودم حس می کنم به همین دلیل به این فکر افتادم تا این تجربه را با همه شما که مثل گذشته من فکر می کنید و قبل از انجام خیلی از کارها آن را برای خودتان سخت جلوه می دهید در میان بگذارم. شاید نتیجه بخش باشد و این موقعیت را تجربه کنید.

سفرهای درون شهری

شاید به نظر برسد که رفتن به پارک و تفریح با خانواده و دوستان و فرزندان که سفر به حساب نمی آید؛ ولی این فکر اشتباه است؛ اگر یک خانواده پرجمعیت هستید و نمی توانید مقدمات رفتن به یک تفریح چند روزه را فراهم کنید پس بهتر است فرصت را غنیمت بشمرید و از امکانات شهری استفاده کنید.
هرچند که هوای شهر آلوده است ولی روزهای تعطیل این بهبود نسبی پیدا می کند و می توانید چند ساعتی را خارج از منزل به گشت و گذار بپردازید.

سفرهای یک روزه

اولین تجربه من که بدون چون و چرا صورت گرفت، همان طور که برایتان تعریف کردم، سفر یک روزه به روستای شهرستانک بود.
از این دست روستاها که اهالی آن روستا با رفتن افراد غریبه به محل سکونتشان مشکلی نداشته باشند و به اصطلاح، حالت گردشگری پیدا کرده باشند در اطراف شهرها زیاد است.
پس می توانید با شناسایی ابتدایی و اینترنتی نسبت به این موقعیت ها، مقصد سفر را انتخاب کنید و راهی شوید.

سفرهای چند روزه

ایران کشور چهار فصل است و طبیعت دل انگیز آن به شما این امکان را می دهد در هر فصل که دلتان هوس هر آب و هوایی را بکند به راحتی از آن بهره ببرید بنابراین اگر در فصل سرما دلتان یک گرمای مطبوع را خواست، می توانید یک سر به جنوب کشور و سواحل آبی و مرواریدگون خلیج فارس بزنید و اگر اهل لذت بردن از برف و سرما هستید، می توانید به نقاط کوهستانی بروید. ولی پیشنهاد من این است که در ابتدا به جای تجربه یک سفر چند روزه همان سفر یک روزه را در برنامه بگذارید تا اول طعم سفری آسان و بی دغدغه را بچشید و بعد مشتری اینگونه مسافرت ها بشوید.
پس کوله بارتان را جمع کنید و با تجربه یک سفر کوتاه از زندگی بیشتر لذت ببرید. دوستان عزیز! اگر مجرد هستید که اصلا کوتاهی نکنید و از همین هفته دست به کار شوید.
اگر بخواهید مدام برای خودتان شرط بگذارید می شوید مثل روزگار گذشته من. پس یک دستی به زانو بزنید و از جا بلند شوید و ببینید در سفر به چه نکاتی می رسید.
اگر حوصله رانندگی طولانی را ندارید، می توانید با قطار، هواپیما و اتوبوس سفر کنید که البته در این میان، شاید قطار قدری مدت رسیدن به مقصد را طولانی تر کند ولی امنیت بیشتری از بقیه راه ها دارد و برای خرید بلیت هم اگر فرصت ندارید  می توانید از طریق اینترنت اقدام کنید. در غیر این صورت با مراجعه به یک آژانس مسافرتی این کار را انجام بدهید.

همراهان سفر

با کسی همسفر شوید که تجربه ها و خاطره های خوبی با آنها دارید و از نظر اخلاقی با هم سازگار هستید. اگر می خواهید بیشتر دوستان و فامیل تان را بشناسید به آنها پیشنهاد سفر بدهید که به قول قدیمی ترها آدم ها را باید در سفر شناخت!
دلیلش هم این است که ممکن است مشکلاتی در سفر پیش بیاید و این طوری می توانید صبر و بردباری، طریقه خرج کردن و لذت بردن آنها را بسنجید و اگر با هم تطابق بیشتری داشتید، آنها بشوند یک پایه ثابت برای سفرهای بعدی شما.

زمانی برای سفر

اگر تعطیلات آخر هفته شما دو روزه است، بسیار عالی و اگر هم فقط روزهای جمعه تعطیل هستید، از همین یک روز استفاده کنید و همان طور که گفتم با سفر یک روزه و خروج از شهر شروع کنید و برای دفعه های بعد به تقویم نگاهی بیندازید و اگر تعطیلی مناسبی بود که چه بهتر و اگر هم نبود در صورتی که مشکل مرخصی گرفتن از کارفرما و رئیس را ندارید، تدارک سفر چند روزه را ببینید و راهی بشوید و سعی کنید دست کم ماهی یک بار با هزینه کم سفر کنید تا ببینید چه انرژی ای برای ادامه فعالیت های جسمی و فکری خودتان ذخیره می کنید و با چه طراوتی به زندگی ادامه می دهید.

مواردی که رعایت آنها ضروری است

قبل از خروج از منزل چند نکته را از یاد نبرید، حتما در آخرین لحظه این کارها را در اولویت قرار بدهید:

بستن شیر گاز، آب و خاموش کردن کلیدهای مینیاتوری غیرلازم

اطلاع به همسایه مطمئن به دلیل خالی بودن واحد شما

بررسی همه راه های ورودی به خانه مانند در بالکن، پنجره ها و در نهایت در منزل یا واحد ساختمانی و حفاظ ها

بررسی وسیله نقلیه از نظر مسائل فنی در صورتی که قصد سفر با اتومبیل شخصی را دارید.

وسایل مورد نیاز

Travel-with-a-backpack

باور کنید وقتی از خانه می خواهید خارج شوید، نیاز به چمدان ندارید و می توانید سبک و راحت سفر کنید. تنها یادتان باشد که این فهرست را تهیه کنید و همراه داشته باشید:

دفترچه بیمه، داروهای اولیه مانند قرص سرماخوردگی و مسکن. در ضمن اگر داروی خاصی را مصرف می‌کنید٬ حتما  آن را به همراه داشته باشید.

زیرانداز، چادر مسافرتی، کفش مناسب، کرم ضدآفتاب، غذای سبک و انرژی زا، میوه و تنقلات سالم که در منزل وجود دارد، پتوی مسافرتی و سبک و در صورتی که سفر یک روزه است یک دست لباس اضافی (شاید لازم شد)، عینک آفتابی، ظروف سبک و مسافرتی (چقدر خوب است که از ظروف یک بار مصرف استفاده نکنید تا این طوری به طبیعت احترام گذاشته باشید و زباله کمتری تولید کنید).

غذای مورد نیاز

برای تهیه غذای سفر به چند صورت می توانید عمل کنید:

اگر قصد سفر درون شهری یا سفر یک روزه به اطراف شهر را دارید، می توانید از چند راه غذا را تدارک ببینید و یقین داشته باشید که لذت بردن از سفر مربوط به غذای ویژه نیست بلکه این همراهی با اعضای خانواده یا دوستان است که سفر را شیرین و لذتبخش می کند.
در هر حال اگر این تصمیم بدون برنامه ریزی است، می توانید با برداشتن نان، گوجه، خیار، پنیر، گردو، حلوا ارده یا موادی مانند آن که در منزل دارید، غذای سبکی به همراه داشته باشید و اگر فرصت دارید، آماده کردن انواع کوکوها، تخم مرغ آب پز، سالاد الویه و غذاهایی که درست کردنشان سریع تر انجام می شود و به صورت ساندویچی می توان آنها را به همراه برد، گزینه بسیار مناسبی برای شماست.

اگر با غذای سرد میانه ندارید و حتما باید غذا را گرم صرف کنید، بهتر است انواع پلوهایی را که همیشه در منزل درست می کنید آماده و با همراه بردن یک گاز پیک نیک دوباره آن را گرم کرده و از خوردنش در دامن طبیعت لذت ببرید.

اگر قصد سفر چند روزه را دارید و طبق برنامه ریزی که انجام داده اید و هزینه ای که برای سفر در نظر گرفته اید تنها قصد دارید یک یا دو وعده غذا را در رستوران میل کنید، بهترین راه حل این است که همه یا بخشی از  وسایل آشپزی مانند: رب، نمک، ادویه جات، روغن، برنج و … را به همراه برده و با کمک همدیگر در سفر آشپزی کرده که بدین شکل هم در اقتصاد خانواده کمک بزرگی شده است و هم از همکاری با هم در سفر بیشتر لذت برده اید.

مهربانی با طبیعت

دنیای اطراف ما به ویژه طبیعت تنها به یک زمان، یک جامعه و یک نسل اختصاص ندارد بلکه سرمایه ای است که به همه انسان ها در هر نسل و زمان و مکان متعلق است.
پس نکته هایی وجود دارد که باید در سفر به آنها حتما توجه شود. چند سالی است که متاسفانه ظروف یک بار مصرف در کشور مصرف می شود و به جای آنکه در موارد ضروری از این ظروف استفاده کنیم، برای راحتی خود، همه جا آنها را مورد استفاده قرار می دهیم و وقتی به دامان طبیعت می رویم با انبوهی از زباله های تولیدشده از یک بار مصرف ها و … برخورد می کنیم که نه تنها چهره زیبا و دلنشین طبیعت را زشت می کنند بلکه آسیب جدی ای نیز به آن می زند. پس:

سعی کنید ظروف یک بار مصرف را فراموش و از ظرف های سفری که بسیار خوب و مناسب هم تدارک دیده شده اند، استفاده کنید.

از بستن طناب به درخت ها برای درست کردن تاپ خودداری کنید.

 از درست کردن آتش و رها کردن آن به حال خود بپرهیزید. بیشتر آتش سوزی هایی که در جنگل ها و مراتع رخ می دهد، ناشی از سهل انگاری هاست.

 اگر زباله ای تولید شد که حتما آن در اطراف خودداری کنید و اگر در نزدیکی اقامتگاه تان سطل زباله نبود، آنها را داخل وسیله نقلیه خود گذاشته و در اولین سطل زباله بیندازید.

 از آلوده کردن نهرها و رودخانه ها یا ساحل آنها بپرهیزید.

منصوره جاسبی - دانشنامه پزشکی



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*