Search

نتایج موفقیت آمیز مطالعات اوسلر 1 و 2

Evolocumab

PRNewswire: شرکت دارويي امژن، نتايج به‌دست آمده از مطالعه يک ساله فاز2 با نام اوسلر-1 (OSLER-1) و فاز3 با نام اوسلر- 2 (OSLER-2) روي داروي اوولوکوماب (Evolocumab) با نام تجاري رپاتا (Repatha) را که يک داروي تحقيقاتي براي کاهش کلسترول ليپوپروتئين با چگالي اندک است، منتشر کرد. يافته‌هاي اخير، در شصت و چهارمين نشست تخصصي کالج متخصصان قلب آمريکا ارائه و در شماره جديد نشريه پزشکي نيوانگلند به چاپ رسيد. اوسلر-1، مطالعه‌اي تحليلي و 2ساله است که در آن ايمني و تحمل‌پذيري رپاتا را بررسي شده است. اين مطالعه، طولاني‌ترين مطالعه روي مهارکننده پروپروتئين کانورتاز ساب تيليزين/ککسين نوع (PCSK9) محسوب مي‌شود. در مجموع، نتايج به‌دست آمده طي دو مطالعه اوسلر 1و2 نشان داده‌اند که رپاتا به همراه درمان‌هاي استاندارد (استاتين درماني)، به ميزان قابل‌توجهي خطر حوادث قلبي- عروقي را در بيماران کاهش مي‌دهد. عوارض با شيوع بيشتر از 1 درصد در بيماران دريافت کننده رپاتا عبارت بودند از دردهاي مفصلي، سردرد، درد اندام‌هاي فوقاني و تحتاني و ضعف شديد. درمان بيماران با رپاتا در کنار درمان‌هاي استاندارد، در مقايسه با گروه شاهد که فقط درمان‌هاي استاندارد را دريافت کرده‌اند، خطر وقوع حوادث قلبي- عروقي را به ميزان 61درصد کاهش مي‌دهد.

مطالعات اوسلر1و2، مطالعات تکميلي با اطلاع بيمار و درمانگر از داروي دريافتي هستند که براي بررسي اثرات مصرف طولاني مدت رپاتا در دست انجامند. در اين دو مطالعه مجموع 4465 بيماري شرکت کرده‌اند که همگي قبلا در يکي از 12 مطالعه باليني فاز2و3 روي رپاتا شرکت داشته‌اند. 2976 نفر از آنان به‌طور کاملا تصادفي هر 2 هفته يکبار 140 ميلي‌گرم رپاتاي زيرجلدي يا ماهانه 240 ميلي‌گرم از اين دارو را به همراه درمان‌هاي استاندارد دريافت کردند. 1489 نفر از آنان هم براي مدت يک سال فقط مراقبت‌هاي استاندارد را تجربه کردند. در زمان شروع مطالعه، متوسط سطح کلسترول ليپوپروتئين با چگالي اندک در بيماران،120 ميلي‌گرم در دسي‌ليتر بود. در حدود 70درصد از بيماران در زمان شروع مطالعات تکميلي در حال مصرف يک استاتين بودند و در گروه دريافت کننده رپاتا همراه با درمان‌هاي استاندارد، در مقايسه با گروهي که فقط درمان‌هاي استاندارد را دريافت کردند، حوادث قلبي- عروقي شامل مرگ، انفارکتوس ميوکارد، آنژين صدري ناپايدار نيازمند بستري، حمله مغزي، حمله ايسکمي گذرا يا نارسايي قلبي نيازمند بستري کاهش داشت. البته عواملي نظير سطح پايه کلسترول، سن بيمار، جنس، استاتين مصرفي نيز در ميزان کاهش اين خطر دخيل بودند.

منبع: PRNewswire



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*