Search

کمک‌های فوری پزشکی توسط دولت کوبا

cuba

» کوبا، دوستی در پریشان حالی «

درخواست کمک‌هاي فوري پزشکي از هرکجاي دنيا که باشند توسط دولت کوبا به خوبي پاسخ داده مي‌شوند

در ماه اوت سال 2005، توفان کاترينا در جنوب ايالات متحده، ويراني‌هاي زيادي به بار آورد. گستردگي فاجعه خيلي زود مقامات آمريکايي را از مقابله با توفان درمانده کرد.
خانم «کاتلن بابينوبلانکو»، فرماندار لوييزيانا فراخواني را جهت درخواست کمک فوري پزشکي خطاب به جامعه بين‌الملل پخش کرد. در هاوانا، دولت کوبا بلافاصله واکنش نشان داد و پيشنهاد کرد طي 48 ساعت يک گروه پزشکي 1600 نفره به ايالات «نيواورلئان»، «مي‌سي‌سي‌پي» و «آلاباما» به عنوان کمک‌هاي بشردوستانه بفرستد و اين گروه همراه با خود، تمام تجهيزات لازم و 36 تن دارو نيز ببرند.
اين پيشنهاد بدون پاسخ باقي ماند و 1800 نفر، به ويژه فقرا به علت نبود کمک و مراقبت‌هاي پزشکي درگذشتند.
روز هشتم اکتبر 2005، در ناحيه کشمير پاکستان، يکي از بدترين زمين‌لرزه‌هاي تاريخ اين کشور رخ داد. صدمات انساني و بهداشتي اين فاجعه به ويژه در مناطق محروم کشور، غم‌انگيز بود. 5 اکتبر، نخستين گروه 200 نفره از پزشکان کوبايي به صورت اورژانس با چند تن تجهيزات لازم، از راه رسيدند.
چند روز بعد، هاوانا تجهيزات ديگري را براي برپا ساختن 30 بيمارستان صحرايي در مناطق کوهستاني ارسال کرد، مناطقي که هرگز پزشکي به خود نديده بودند.
همسو با سنت

44 درصد از 3 هزار پزشکي که تا ماه مي 2006 به پاکستان فرستاده شده بودند، براي اينکه برخلاف سنت‌هاي اين کشور مسلمان رفتار نشود، موهاي خود را در زير يک روسري پنهان مي‌کردند. در مدت زمان کوتاهي، تفاهم خوبي ميان آنان و مردم برقرار شد. بسياري از پاکستاني‌ها پذيرفتند که همسر يا دخترشان به وسيله يک پزشک مرد مداوا شود.
گروه پزشکي کوبا در پايان ماه آوريل 2006 پيش از ترک پاکستان، 5/1 ميليون بيمار را که اغلب زن بودند، مداوا کرده و تقريبا 13 هزار عمل جراحي انجام دادند. پرويز مشرف نيز به طور رسمي از مقامات کوبا سپاسگزاري کرد.
همه‌چيز از الجزيره شروع شد

نخستين گروه بين‌‌المللي پزشکي کوبا در سال 1963 ايجاد شد. اين بريگارد که از 58 پزشک و تکنسين تشکيل شده بود، به الجزيره تازه استقلال يافته رفت. دولت کوبا در سال 1998، کمک‌هاي پزشکي گسترده خود را به کشورهاي فقيري که از فاجعه‌هاي طبيعي صدمه ديده بودند، آغاز کرد.
پس از توفان‌هاي «جورج و ميچ» در آمريکاي مرکزي و در منطقه کاراييب، هاوانا، پزشکان و پرستارانش را براي کار در چارچوب برنامه‌هاي بهداشتي فرستاد.

کوبا به هائيتي که مردم تنگدستش کمبود ديرپاي مراقبت‌هاي پزشکي دارند، پيشنهاد فرستادن کمک‌هاي گسترده کرد و در سال 1998 نيز از دولت فرانسه خواست در اين همکاري بشردوستانه، او را ياري دهد ولي پاريس سکوت اختيار کرد، تا آنکه سرانجام در سال 2004 تصميمش را گرفت و تنها نظاميان خود را به آنجا فرستاد.
از سال 1963 تا پايان سال 2005، بيش از 100هزار پزشک و تکنسين بهداشت از کوبا، به 97 کشور دنيا رفته‌اند. در ماه مارس 2006، 25 هزار کارشناس حرفه‌اي بهداشت کوبايي در 68 کشور قرار داشته‌اند. چنين گستردگي را حتي سازمان بهداشت جهاني نيز نمي‌تواند انجام دهد.
به همه اين مطالب بايد مراقبت‌هاي پزشکي که در خود خاک کوبا صورت مي‌گيرد، نيز افزوده شود که اغلب حادترين و خطرناک‌ترين بيماران از هر کشوري که باشد، به آنجا فرستاده مي‌شوند.
کوبا همان جايي است که «کيم‌فوک» (دختري که پوستش در اثر بمب‌هاي ناپالمي که آمريکا روي ويتنام ريخته بود، مي‌سوخت و عکسي که از او گرفته شده بود، دنيا را تکان داد) بستري و خوب شد. کوبا با تکيه بر تجربه خود که در زمينه پيشگيري از بيماري ايدز کسب کرده بود، پزشکان، مربيان، روان‌پزشکان و ساير کارشناسان لازم را براي ارايه توصيه‌ها و همکاري طي کارزار پيشگيري از ايدز و ديگر بيماري‌ها، به مجامع مختلف فرستاد.
گرچه پيشنهاد کوبا براي همکاري در زمينه جلوگيري و پيشگيري از ايدز پذيرفته نشد اما هشت کشور آفريقايي و شش دولت آمريکاي لاتين، از پيشنهاد وي براي کنترل ايدز بهره بردند و به کارگيري اين طرح، سبب بهبود 200 هزار بيمار و آموزش به بيش از نيم ميليون کارمند بخش بهداشت شد.
در حال حاضر، بيش از 14 هزار کوبايي در محله‌هاي فقيرنشين ونزوئلا به فعاليت‌هاي پزشکي مشغول‌اند و با کمک آنها در 10 ماه نخستين سال 2005، 80 هزار ونزوئلايي به صورت رايگان، بينايي خود را بازيافتند. ونزوئلا اين عمليات را از لحاظ مالي تامين مي‌کند و کوبا از لحاظ کارشناس، وسايل جراحي و زيرساخت مراقبت‌‌هاي پزشکي، امکانات لازم را فراهم مي‌آورد.
تا اين لحظه هنوز هيچ مجموعه دولتي، مجموعه خصوصي يا سازمان بين‌المللي موفق نشده يک برنامه پزشکي جهاني را با چنين گستردگي سازمان دهد که بتواند پاسخي در مقياس بزرگ به نيازمندان اين نوع مراقبت‌هاي پزشکي باشد.
کار بشردوستانه
مخالفت‌هاي ناجوانمردانهرييس جمهوري بوليوي چند ساعت پس از گرفتن مقام رياست جمهوري، نخستين قرارداد بين‌المللي را در سال 2005 امضا کرد. براساس اين قرارداد، يک واحد کوبايي– بوليويايي تشکيل مي‌شود که بتواند مراقبت‌هاي چشم پزشکي را رايگان عرضه کند. نظام‌هاي پزشکي و چشم‌پزشکي دنيا عليه اين ابتکار، مخالفت‌هايي به راه انداختند.
نشريه شوراي چشم‌پزشکان آرژانتين، عليه چشم‌پزشکان کوبايي قيام کرد و نوشت: «پزشک بودن آنها براي ما آشکار نيست!» جالب‌تر آنکه در خارج از کوبا، شناسايي رسمي مدارک تحصيلي کوبايي مورد تهديد قرار دارد.
مشکل‌ترين وضعيت به دانشجويان آمريکاي شمالي مربوط است که با خطر 10 سال زنداني شدن و جرايمي که مي‌تواند به 200 هزار دلار برسد، روبه‌رو است. به عقيده برخي، کمک‌هاي به اصطلاح بشردوستانه، فقط يک ترفند اطلاعاتي و نوعي سرمايه‌گذاري است که به دولت هاوانا امکان به دست آوردن پشتيباني‌هاي ديپلماتيکي غيرمنتظره‌اي را در برابر دشمني‌هاي مستمر ايالات متحده مي‌دهد.

منبع: "Salamatiran"



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*