Search

رابطه داروهای خواب آور با آلزایمر

بیماری آلزایمر،یک نوع اختلال عملکرد مغزی است که بتدریج توانایی‌های ذهنی بیمار تحلیل می‌رود. بارزترین تظاهر زوال عقل اختلال حافظه‌است. اختلال حافظه معمولاً بتدریج ایجاد شده و پیشرفت می‌کند. در ابتدا اختلال حافظه به وقایع و آموخته‌های اخیر محدود می‌شود ولی بتدریج خاطرات قدیمی هم آسیب می‌بینند.
بیمار پاسخ سئوالی را که چند لحظه قبل پرسیده‌است فراموش می‌کند و مجدداً همان سؤال را می‌پرسد. بیمار وسایلش را گم می‌کند و نمی‌داند کجا گذاشته‌است. در خرید و پرداخت پول دچار مشکل می‌شود و نمی‌تواند حساب دارائیش را نگه دارد. بتدریج در شناخت دوستان و آشنایان و نام بردن اسامی آنها نیز مشکل ایجاد می‌شود.
آلزایمر
کم کم مشکل مسیر یابی پیدا شده و اگر تنها از منزل بیرون برود ممکن است گم شود. در موارد شدیدتر حتی در تشخیص اتاق خواب، آشپزخانه، دستشویی و حمام در منزل خودش هم مشکل پیدا می‌کند. بروز اختلال در حافظه و روند تفکر سبب آسیب عملکردهای اجتماعی و شخصی بیمار شده و در نتیجه ممکن است سبب افسردگی، عصبانیت و پرخاشگری بیمار شود.
سرگیجه ،خواب آلودگی و کسالت، سراسیمگی وآشفتگی،کج خلقی،ضعف حافظه ( در طی زمانی که اثر دارو موجود است .حدود۸ ساعت)،کابوس از جمله عوارض مصرف این دسته قرص ها می باشند.
برخی از دارو‌ها اثر بسیار خطرناکی بر سلول‌های مغزی می‌گذارند که حتی قابل جبران نیز نمی‌توانند باشند.
‌پژوهشگران هشدار می‌دهند مصرف قرص‌های خواب آور می‌تواند باعث ایجاد آلزایمر در افراد شود.
گفتنی است، بر اساس جدید‌ترین پژوهش‌ها، مصرف قرص‌های خواب آور می‌تواند باعث تسریع در فرآیند پیر شدن سلول‌های مغزی و نابود شدن آن‌ها شود.
بررسی‌ها نشان می‌دهند پژوهشگران این نتایج را با تحقیق بر روی ۹ هزار فرد ۶۶ سال به بالا از سال ۱۹۹۶ که تا به حال دچار آلزایمر شده‌اند، به دست آورده‌اند.
مصرف داروهای خواب آور حتی به میزان مدت زمان کوتاه نیز می‌تواند تا ۵۱ درصد ریسک ابتلا به بیماری آلزایمر را در افراد ایجاد کند.
افراد معمولا به دلیل بی‌خوابی و بد خوابی حتی به صورت خود سرانه اقدام به مصرف داروهای خواب آور می‌کنند.
منبع:دکتر سلام



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*